Klucz API to hasło, które nie wygasa i którego nikt nie pilnuje. Proszę traktować go odpowiednio.
Proszę nadać mu tylko niezbędne uprawnienia
Proszę utworzyć osobny klucz dla każdej integracji, nadając wyłącznie uprawnienia, z których ta integracja korzysta. Skrypt wdrożeniowy nie potrzebuje dostępu do rozliczeń, a narzędzie do monitorowania nie musi usuwać witryn. Gdy coś pójdzie nie tak, ograniczony klucz zawęża zakres potencjalnych szkód.
Proszę trzymać go z dala od kodu
Nigdy nie należy zatwierdzać (commitować) klucza do repozytorium — ani publicznego, ani prywatnego. Repozytoria są rozwidlane (fork), klonowane, kopiowane w ramach kopii zapasowych i omyłkowo udostępniane, a skanery odnajdują w nich klucze w ciągu kilku minut od wypchnięcia (push). Proszę użyć zmiennej środowiskowej lub magazynu wpisów tajnych (secrets) u dostawcy CI.
Lepiej wymienić niż się martwić
Jeśli klucz został wklejony na czacie, w zgłoszeniu, na zrzucie ekranu lub w dzienniku zdarzeń, należy go wymienić. Proszę utworzyć nowy klucz, przełączyć integrację, a następnie usunąć stary — dokładnie w tej kolejności, aby nic w międzyczasie nie uległo awarii. Zajmuje to minutę i całkowicie eliminuje wątpliwości.
Proszę monitorować ich działanie
Każde wywołanie wykonane za pomocą klucza pojawia się w sekcji Aktywność wraz z jego nazwą. Jeśli klucz, który uważano za wycofany, nadal wykonuje wywołania, jest to cenna informacja, którą warto posiadać.
Usuwanie
Usunięcie klucza przynosi natychmiastowy skutek. Wszystko, co z niego korzysta, zacznie otrzymywać błąd 401, i o to właśnie chodzi.