یک دستیار هوش مصنوعی که کار را انجام می‌دهد، نه اینکه فقط آن را توصیف کند

چت، رابط کاربری است. اصل ماجرا، کاتالوگ عملیات است.

بیشتر «هوش مصنوعی»های میزبانی وب تنها یک کادر جستجو با لحنی دوستانه‌تر هستند. هوش مصنوعی ما از طریق فراخوانی تابع به API پلتفرم متصل است، بنابراین هر درخواست به یک اقدام اجراشده همراه با نتیجه‌ای تأییدشده تبدیل می‌شود.

دستیار بر روی همان کاتالوگ اقداماتی قرار دارد که داشبورد، API عمومی، CLI و سرور MCP ما همگی از آن استفاده می‌کنند. هیچ مسیر کد هوش مصنوعی جداگانه‌ای وجود ندارد که ناهماهنگ شود: هنگامی که قابلیت جدیدی را در پلتفرم عرضه می‌کنیم، دستیار می‌تواند از آن استفاده کند و دقیقاً تحت همان بررسی‌های مجوزی قرار می‌گیرد که برای یک کاربر انسانی هنگام کلیک روی دکمه اعمال می‌شود.

از آن بخواهید که گواهی را بازنشانی کند، فضای دیسک به یک سایت اضافه کند، CDN را پاکسازی نماید، یک تیکت پشتیبانی باز کند یا شما را با یک تور راهنما در یک صفحه همراهی کند؛ و آن درخواست را انجام می‌دهد و نتیجه را گزارش می‌کند — به جای اینکه صرفاً به شما بگوید تنظیمات در کجا قرار دارد.

مبتنی بر پایگاه دانش شما و تیکت‌های حل‌شده خودتان

دستیاری که توصیه‌های میزبانی نادرست و ساختگی ارائه می‌دهد، بدتر از نبودِ دستیار است. دستیار ما بر اساس یک لایه بازیابی ساخته‌شده از محتوای واقعی و با دسترسی محدود به هر مستأجر پاسخ می‌دهد.

ما یک لایه اصلی RAG را روی Postgres با pgvector اجرا می‌کنیم که مقالات تعبیه‌شده پایگاه دانش و تیکت‌های پشتیبانی حل‌شده را تحت امنیت در سطح سطر نگه می‌دارد. این سیستم از جاسازی‌های چندزبانه استفاده می‌کند، بنابراین سؤالی که به زبان عربی پرسیده می‌شود پاسخی نوشته‌شده به زبان انگلیسی را بدون افت کیفیت تطابق ناشی از مرحله ترجمه میانی، بازیابی می‌کند.

هر تیکتی که به راه‌حل می‌رسد، دوباره در آن نمایه جاسازی می‌شود. دستیار به جای تنظیم دقیق از طریق بازیابی بهبود می‌یابد — دانش به‌طور مداوم رشد می‌کند، در محدوده مستأجر مناسب باقی می‌ماند و از نظر تراکنشی با پایگاه دانشی که از آن آمده سازگار می‌ماند.

• جستجوی معنایی پایگاه دانش در داشبورد، نه تطبیق کلمات کلیدی.
• پیشنهاد خودکار و پاسخ خودکار به تیکت‌ها، با بهره‌گیری از نحوه حل واقعی مشکلات مشابه.
• همان مبنای اطلاعاتی پشت دستیار، به گونه‌ای که پاسخ‌های آن به جای اطلاعات عمومی و شایعات اینترنتی، به مستندات پلتفرم استناد می‌کند.
• جستجوی مرکز راهنمای عمومی و بازاریابی روی یک نمایه لبه مجزا و غیرمستاجر اجرا می‌شود، بنابراین هیچ مورد ویژه مشتری هرگز به‌صورت عمومی ارائه نمی‌شود.

آنچه خودش می‌تواند اصلاح کند

مجموعه رفع خودکار عمداً محافظه‌کارانه طراحی شده است: عملیات برگشت‌پذیر، در چارچوب حق امتیاز فعلی شما، و همواره همراه با بررسی مجدد.

هر موردی فراتر از این مجموعه — عملیات مخرب، هزینه‌کرد، یا تغییراتی با دامنه اثر گسترده — نیازمند تأیید صریح شماست یا به یک انسان واگذار می‌شود. این مرزبندی دلیلی است که اعطای دسترسی واقعی به دستیار را ایمن می‌سازد.

• هنگامی که محتوا قدیمی ارائه می‌شود، حافظه پنهان کهنه را پاک کرده و CDN را تخلیه کنید.
• راه‌اندازی مجدد پردازش‌های PHP در سایتی که پاسخگویی آن متوقف شده است.
• گواهی SSL را که صادر نشده یا منقضی شده است، تمدید یا تعمیر کنید.
• حافظه را در محدوده مجاز طرح فعلی خود افزایش دهید — نه یک ارتقای بی‌سروصدا.
• تعمیر جدول‌های پایگاه داده پس از خاموش شدن نادرست یا خرابی ایندکس.
• افزونه‌ای را که باعث بروز خطای مرگبار شده و کل سایت را از کار انداخته است، غیرفعال کنید.
• سپس بررسی اولیه را دوباره اجرا کنید تا به طور واضح به شما اعلام کند که آیا مشکل حل شده است یا هنوز باقی است.

هر مرحله به زبان شما

دستیار، گزارش‌های تشخیصی آن و تیکتی که ارجاع می‌دهد، همگی به زبان مشتری اجرا می‌شوند. این یک محصول انگلیسی نیست که ترجمه فقط روی آن الصاق شده باشد.

پشتیبانی از یک جریان ترجمه دوطرفه استفاده می‌کند: شما به هر یک از ۵۸ زبان ما می‌نویسید، ما متن اصلی شما را ذخیره کرده و با ترجمه ماشینی آن را برای کارشناس به انگلیسی برمی‌گردانیم، سپس هنگام ارسال، پاسخ مجدداً به زبان شما ترجمه می‌شود. دستیار نیز به همین صورت عمل می‌کند و از آنجا که نمایه بازیابی از تعبیه‌های چندزبانه استفاده می‌کند، دانش پشت آن نیز به همه زبان‌ها در دسترس است.

ترجمه پشت یک آداپتور ارائه‌دهنده قابل تعویض قرار دارد، بنابراین هیچ ارائه‌دهنده واحدی مالک بخشی از پلتفرم که تجربه پشتیبانی شما به آن وابسته است، نیست.

همان دستیار، هر کجا که کار می‌کنید

یک کاتالوگ اقدام، چندین درگاه ورودی. آنچه دستیار می‌تواند در داشبورد انجام دهد، ابزارهای خودتان نیز می‌توانند انجام دهند.

همه فراخوانی‌های مدل — دستیار، تریاژ، ترجمه، اتوماسیون‌ها — از طریق درگاه AI ما هدایت می‌شوند که به‌طور پیش‌فرض ذخیره‌سازی موقت درخواست‌ها و نتایج را اعمال می‌کند و راهکارهای جایگزین ارائه‌دهنده و محدودیت نرخ را در اختیار ما قرار می‌دهد. شناسه‌های مدل، داده‌های پیکربندی در یک رجیستری هستند و هرگز در کد تثبیت نمی‌شوند؛ بنابراین ما می‌توانیم بدون انتشار نسخه جدیدی از پلتفرم، به مدل بهتری ارتقا پیدا کنیم.

مرتبط

• اتصال هر ابزار هوش مصنوعی از طریق MCP →
• امنیت و جداسازی →
• پشتیبان‌گیری‌ها و بازیابی →
• ابزارهای سئو →
• محیط آزمایشی و انتقال به محیط زنده →