یک دستیار هوش مصنوعی که کار را انجام می‌دهد، نه اینکه فقط درباره‌اش توضیح دهد

چت رابط کاربری است. کاتالوگ اقدام هدف اصلی است.

بیشتر هوش‌های مصنوعی در زمینه میزبانی وب تنها یک کادر جستجو با لحنی دوستانه‌تر هستند. هوش مصنوعی ما از طریق فراخوانی توابع به API پلتفرم متصل است، به طوری که یک درخواست به یک اقدام اجرا شده با نتیجه‌ای تأییدشده تبدیل می‌شود.

این دستیار روی همان کاتالوگ عملیاتی قرار دارد که داشبورد، API عمومی، CLI و سرور MCP ما همگی از آن استفاده می‌کنند. هیچ مسیر کد هوش مصنوعی جداگانه‌ای که دچار ناسازگاری شود وجود ندارد: وقتی قابلیت جدیدی را روی پلتفرم عرضه می‌کنیم، دستیار می‌تواند از آن استفاده کند و توسط دقیقاً همان بررسی‌های دسترسی که برای کلیک کردن یک انسان روی دکمه اعمال می‌شود، محدود می‌گردد.

از آن بخواهید گواهی‌نامه را بازنشانی کند، دیسک به سایت اضافه کند، CDN را پاکسازی کند، یک تیکت پشتیبانی باز کند یا با یک تور راهنما شما را در صفحه هدایت کند، و آن به جای اینکه به شما بگوید تنظیمات کجا قرار دارد، درخواست را انجام داده و نتیجه را گزارش می‌دهد.

برگرفته از پایگاه دانش و تیکت‌های حل‌شده‌ی خودتان

یک دستیار که توهمات میزبانی تولید کند از نداشتن دستیار بدتر است. دستیار ما از لایه بازیابی ساخته‌شده روی محتوای واقعی و محدود به تننت پاسخ می‌دهد.

ما یک لایه اصلی RAG را روی Postgres با pgvector اجرا می‌کنیم که مقالات پایگاه دانش جاسازی‌شده و تیکت‌های پشتیبانی حل‌شده را تحت امنیت در سطح سطر (row-level security) نگه می‌دارد. این از جاسازی‌های چندزبانه استفاده می‌کند، بنابراین سؤالی که به زبان عربی پرسیده می‌شود، پاسخی را که به زبان انگلیسی نوشته شده است، بدون اینکه مرحله ترجمه میانی تطابق را تضعیف کند، بازیابی می‌کند.

هر تیکتی که به نتیجه می‌رسد، دوباره در آن ایندهکس تعبیه می‌شود. دستیار به جای تنظیم دقیق، از طریق بازیابی بهبود می‌یابد — دانش به طور مداوم رشد می‌کند، در محدوده مشتری مناسب باقی می‌ماند و از نظر تراکنشی با پایگاه دانش منشأ خود سازگار می‌ماند.

• جستجوی معنایی پایگاه دانش در داشبورد، نه تطبیق کلیدواژه.
• پیشنهاد و پاسخ خودکار به تیکت، با بهره‌گیری از نحوه حل واقعی مشکلات مشابه.
• همان اتکایی که در پشت دستیار قرار دارد، به‌طوری که پاسخ‌های آن به‌جای استفاده از اطلاعات عمومی اینترنت، به مستندات پلتفرم استناد می‌کنند.
• جستجوی عمومی مرکز راهنمایی و بازاریابی روی یک ایندکس لبه‌ی مجزا و غیرمشتری (non-tenant) اجرا می‌شود، بنابراین هیچ‌گونه داده‌ی مختص مشتری هرگز به صورت عمومی ارائه نمی‌شود.

آنچه خودش می‌تواند درست کند

مجموعه اصلاح خودکار عمداً محافظه‌کارانه است: عملیات برگشت‌پذیر، در محدوده مجوز فعلی شما، و که همیشه با بررسی مجدد همراه است.

هر چیزی فراتر از آن مجموعه — عملیات تخریبی، هزینه‌کرد یا تغییراتی با شعاع تأثیر گسترده — به تأیید صریح شما نیاز دارد یا بر عهده یک انسان است. این مرز همان دلیلی است که به دستیار اجازه می‌دهد با خیال راحت دسترسی واقعی داشته باشد.

• هنگامی که محتوا به‌روز نیست، یک کش منسوخ را پاک کرده و CDN را پاکسازی کنید.
• بازنشانی کارگرهای PHP در سایتی که پاسخگویی را متوقف کرده است.
• تمدید یا تعمیر گواهی SSL که صدور آن با شکست مواجه شده یا تاریخ انقضای آن گذشته است.
• حافظه را در محدودیتی که پلن شما از پیش برای آن مجاز دانسته افزایش دهید — نه یک ارتقای بی‌سروصدا.
• تعمیر جدول‌های پایگاه داده پس از یک خاموشی غیرعتمی یا نمایه‌ٔ آسیب‌دیده.
• یک افزونه را که باعث بروز خطای مهلک شده و سایت را از کار انداخته است، غیرفعال کنید.
• سپس بررسی اصلی را دوباره اجرا می‌کنم و به صراحت به شما می‌گویم که آیا مشکل برطرف شده است یا همچنان وجود دارد.

هر قدم به زبان شما

دستیار، عیب‌یابی‌هایی که گزارش می‌کند و تیکتی که ارجاع می‌دهد، همگی به زبان مشتری اجرا می‌شوند. این یک محصول انگلیسی نیست که ترجمه‌ای به زور به آن اضافه شده باشد.

پشتیبانی از جریان ترجمه دوطرفه استفاده می‌کند: شما به هر یک از ۵۸ زبان ما می‌نویسید، ما متن اصلی شما را ذخیره کرده و برای ایجنت به انگلیسی ترجمه می‌کنیم، سپس پاسخ را هنگام ارسال دوباره به زبان شما برمی‌گردانیم. دستیار نیز به همین شکل کار می‌کند و از آنجا که ایندکس بازیابی از امبدینگ‌های چندزبانه استفاده می‌کند، دانش پشت آن نیز در هر زبانی در دسترس است.

ترجمه روی یک آداپتور ارائه‌دهنده قابل تعویض قرار دارد، بنابراین هیچ فروشنده واحدی بخشی از پلتفرمی را که تجربه پشتیبانی شما به آن وابسته است، در اختیار ندارد.

همان دستیار، در هر جا که کار می‌کنید

یک کاتالوگ اقدام، چندین درگاه ورودی. کارهایی که دستیار در داشبورد انجام می‌دهد، ابزارهای خود شما نیز می‌توانند انجام دهند.

هر فراخوانی مدل — دستیار، تریاژ، ترجمه، خودکارسازی‌ها — از طریق دروازه هوش مصنوعی ما هدایت می‌شود که به‌طور پیش‌فرض کش‌کردن پرامپت و نتیجه را اعمال می‌کند و گزینه‌های جایگزین ارائه‌دهنده و محدودسازی نرخ را در اختیار ما می‌گذارد. شناسه‌های مدل داده‌های پیکربندی در یک رجیستری هستند و هرگز به صراحت کدگذاری نمی‌شوند، بنابراین ما بدون نیاز به انتشار پلتفرم جدید، می‌توانیم به مدل بهتری مهاجرت کنیم.

مرتبط

• هر ابزار هوش مصنوعی را از طریق MCP متصل کنید →
• امنیت و جداسازی →
• نسخه‌های پشتیبان و بازیابی →
• ابزارهای سئو →
• استیجینگ و انتقال به سرور اصلی →