یک کلید API گذرواژهای است که منقضی نمیشود و هیچکس آن را زیر نظر ندارد. با آن مانند یک گذرواژه رفتار کنید.
فقط آنچه را که نیاز دارد به آن اختصاص دهید
برای هر یکپارچهسازی یک کلید ایجاد کنید، فقط با مجوزهایی که آن یکپارچهسازی استفاده میکند. یک اسکریپت استقرار نیازی به دسترسی به صورتحساب ندارد، و یک ابزار نظارت نیازی به حذف سایتها ندارد. هنگامی که مشکلی پیش میآید، یک کلید با دسترسی محدود دامنهٔ خطا را محدود میکند.
آن را خارج از کد خود نگه دارید
هرگز کلیدی را در یک مخزن ثبت (commit) نکنید — چه عمومی یا خصوصی. مخازن فورک میشوند، کلون میشوند، از آنها نسخهٔ پشتیبان تهیه میشود و به اشتباه به اشتراک گذاشته میشوند، و اسکنرها ظرف چند دقیقه پس از یک push کلیدها را در آنها پیدا میکنند. از یک متغیر محیطی یا مخزن اسرار ارائهدهندهٔ CI خود استفاده کنید.
بهجای نگرانی، آن را بازنشانی کنید
اگر کلیدی در یک چت، یک تیکت، یک اسکرینشات یا یک گزارش پیست شده است، آن را جایگزین کنید. کلید جدید را ایجاد کنید، یکپارچهسازی را به آن منتقل کنید، سپس کلید قدیمی را حذف کنید — دقیقاً به همین ترتیب، تا در این بین مشکلی پیش نیاید. این کار یک دقیقه طول میکشد و نگرانی را بهطور کامل از بین میبرد.
فعالیتهای آنها را زیر نظر بگیرید
هر درخواستی که یک کلید ثبت میکند، همراه با نام کلید در بخش «فعالیت» نمایش داده میشود. اگر کلیدی که فکر میکردید غیرفعال شده است همچنان در حال ارسال درخواست است، این به شما موضوعی ارزشمند را نشان میدهد که باید بدانید.
حذف کردن
حذف یک کلید بلافاصله اعمال میشود. هر چیزی که از آن استفاده کند، شروع به دریافت 401 میکند، که هدف اصلی نیز همین است.