API की ही अशी पासवर्ड असते जी कधीही कालबाह्य होत नाही आणि ज्यावर कोणाचेही लक्ष नसते. त्यानुसारच तिची काळजी घ्या.
त्याला फक्त आवश्यक तेवढेच द्या
प्रत्येक एकत्रीकरणासाठी (integration) एक स्वतंत्र की तयार करा, ज्यामध्ये फक्त त्या एकत्रीकरणाला लागणाऱ्याच परवानग्या असतील. डिप्लॉयमेंट स्क्रिप्टला बिलिंग ॲक्सेसची आवश्यकता नसते, आणि मॉनिटरिंग टूलला साइट्स हटवण्याची गरज नसते. जेव्हा काहीतरी बिघडते, तेव्हा मर्यादित परवानग्या असलेली की होणारे नुकसान मर्यादित ठेवते.
ते तुमच्या कोडपासून दूर ठेवा
की कधीही रिपॉझिटरीमध्ये कमिट करू नका — सार्वजनिक किंवा खाजगी असो. रिपॉझिटरीज फोर्क केल्या जातात, क्लोन केल्या जातात, बॅकअप घेतल्या जातात आणि चुकीच्या पद्धतीने शेअर केल्या जातात, तसेच स्कॅनर्स पुश केल्यानंतर काही मिनिटांतच त्यातील की शोधून काढतात. एखादा एन्व्हायर्नमेंट व्हेरिएबल (environment variable) किंवा तुमच्या CI प्रोव्हायडरचे सिक्रेट स्टोअर वापरा.
काळजी करण्यापेक्षा ते बदला (Rotate)
जर एखादी की चॅट, तिकीट, स्क्रीनशॉट किंवा लॉगमध्ये पेस्ट केली गेली असेल, तर ती बदला. नवीन की तयार करा, एकत्रीकरण त्यावर स्विच करा, आणि नंतर जुनी की हटवा — याच क्रमाने करा, जेणेकरून मध्ये काहीही बिघडणार नाही. याला फक्त एक मिनिट लागतो आणि सर्व शंका पूर्णपणे दूर होतात.
त्यांच्या हालचालींवर लक्ष ठेवा
की द्वारे केलेला प्रत्येक कॉल Activity मध्ये की च्या नावासह दिसतो. जर तुम्ही निष्क्रिय केली आहे असे वाटत असलेली की अजूनही कॉल्स करत असेल, तर ती एक जाणून घेण्यासारखी महत्त्वाची गोष्ट आहे.
हटवणे (Deleting)
की हटवल्यास त्याचा परिणाम त्वरित होतो. त्याचा वापर करणाऱ्या कोणत्याही घटकाला 401 मिळणे सुरू होते, आणि हेच तर अपेक्षित आहे.